Berner sennenhond

berner sennenhond

De Berner sennenhond komt oorspronkelijk uit Zwitserland, deze hond heeft een opvallend krachtige lichaamsbouw. Het ras is vernoemd naar het deel van Zwitserland waar de hond voor het eerst gefokt werd; Bern. Dat betekent “weide in de Alpen”.

Van oorsprong is de Berner sennenhond een veehoeder, een waakhond en een trekdier. Dit ras kan zelfstandig vee onder bedwang houden en de kudde beschermen tegen roofdieren. Daarnaast zijn ze in staat om maar liefst 250 tot 500 kilo aan gewicht te trekken.

Uiterlijk van de Berner Sennen

AfkomstZwitserland
GroepMolossers, Pinschers en Schnauzers
HoogteReuen: 64-70 cm; teven: 58-66 cm
Gewichttot 40 kg
KleurDiepe zwarte basiskleur met roodbruine aftekeningen aan de wangen, de benen en boven het hoofd. Witte aftekeningen aan hoofd, hals en borst, witte voeten en staartpunt.

Beschrijving van de Berner sennenhond

De schofthoogte van reuen ligt tussen 64 en 70 centimeter, voor een teefje is dat 58 tot 66 centimeter. De kleur is voornamelijk zwart met bruin en wit op de kop, poten en borst. De vacht heeft lange haren met golven. Het gewicht ligt tussen 40 en 44 kilo voor een volwassen Berner sennenhond. Het lichaam oogt sterk zonder te massief van vorm te zijn.

Het lichaam is wat langer dan hoog, de kop is afgeplat met driehoekige oren. De van nature aanwezige wolfsklauwen worden doorgaans verwijderd. De vacht bestaat uit twee afzonderlijke lagen, de onderste laag dient ter isolatie met daaroverheen een deklaag.

Lees ook: Top 20 keer de beste hondenmanden

Product advies

Belangrijk om te weten over een Berner sennenhond

Dit hondenras kenmerkt zich door een beheerst karakter, het zijn ook zeer waakzame honden. De waakzaamheid is beperkt tot de gezinsleden en de directe woonomgeving. Deze honden zullen niet snel aanslaan, alleen als er een direct gevaar dreigt. Vanwege de werkzaamheden die Berner sennenhonden vroeger moesten uitvoeren beschikken ze over een zelfstandig karakter, wanneer ze niet consequent getraind worden kunnen ze behoorlijk eigenwijs worden.

In handen van een goede trainer die corrigeert waar dat nodig is zal dit ras goed luisteren. Het is ook een echte kindervriend die zich niet snel van zijn stuk laat brengen. Omdat het heel sterke dieren zijn kunnen ze met gemak een karretje met kleuters trekken, mits het huisdier goed getraind is natuurlijk!

Geschiedenis

De Berner Sennen is de bekendste van de Zwitserse berghonden. Hij werd als waak- en herdershond gebruikt in de Zwitserse Alpen. De Berner Sennen zou een afstammeling zijn van de Molossers van de Romeinen en via soldaten naar Zwitserland zijn gebracht.

Hier werd deze hond Dürbachler genoemd naar de stad Dürbach, ten zuiden van Bern, waar dit ras veel voorkwam. In het begin van 1900 werd zijn naam veranderd in Berner Sennen.

berner sennenhond

Karakter van de Berner Sennen

De Berner Sennen staat bekend als een goedmoedige, trouwe hond die erg gehecht is aan zijn baasje. Met zijn vriendelijk en lief voorkomen is deze hond een echte familiehond. Hij heeft een onbevreesd en opmerkzaam karakter, dat van hem een goede waakhond maakt.

Vreemden moeten in zijn aanwezigheid echter niet overmatig schrikken, want deze hond is niet vechtlustig. De Berner Sennen is algemeen rustig, geduldig, volgzaam en niet agressief. Zijn opvoeding brengt geen grote problemen met zich mee indien deze hond liefdevol, maar toch consequent wordt behandeld.

Wist je dit?

Dit ras komt voort uit honden die Romeinen ooit naar Zwitserland brachten.

De oorspronkelijke naam was “Dürrbächler”, maar dit werd in 1908 veranderd door de eerste rasvereniging.

Er zijn vier soorten sennenhond; Berner, Grosser Schweizer, Appenzeller en Entlebucher.

Er zijn regio’s waar de naam “Dürrbächler” werd gebruikt vanwege het grote aantal honden in de kleine gemeente Dürrbach.

Omdat dit ras zo sterk is werden ze vaak gebruikt om karren met kaas en melk te trekken, daaruit is de bijnaam “kaashond” ontstaan.

Ken jouw hond!

Omdat deze honden niet veel variatie in de genen bezitten komen erfelijk overdraagbare ziektes helaas vaak voor. Naast heupdysplasie, artritis en elleboogdysplasie is kanker een veel voorkomende aandoening bij Berner sennenhonden. Ruim de helft van deze honden zal aan kanker overlijden. Ook is er een risico op auto-immuunziektes en problemen met de nieren bij dit hondenras.

Het is aan te raden om de hond continue toegang te geven tot een bak met vers water om nierproblemen te vermijden. Mocht de buik opzwellen door gas is het zaak direct contact op te nemen met een arts, maagtorsie is namelijk zeer gevaarlijk voor deze honden. De gemiddelde leeftijd ligt met zeven tot acht jaar lager dan bij vergelijkbare hondenrassen.

Verzorging van de Berner Sennenhond

De vacht van de Berner Sennen wordt best enkele malen per week geborsteld om losse en dode haren te verwijderen. Verder moeten de voetzolen nagekeken worden en het teveel aan haar tussen de tenen weggeknipt worden.

Te lange nagels moeten geknipt worden met een nagelknipper voor honden en een speciale nageltang. Tenslotte moeten de oren nagekeken worden op de aanwezigheid op oor mijt en indien nodig behandelden met zalf.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Vorige artikel
duitse herder

Duitse herder

Volgende artikel
chesapeake bay retriever

Chesapeake Bay Retriever